Πρόσφατες ειδήσεις

Μήνυμα της Νατάσας Δεληγιάννη - Άσπρου

 

Αδιαμφισβήτητα   στην κοινωνία μας και στους ανθρώπους, μετά από ένα και πλέον έτος πανδημίας, έχει επέλθει μια φυσική κόπωση. 

Με την εστίαση και τα ξενοδοχειακά και τουριστικά καταλύματα στο βαθύ μαύρο, τις επιχειρήσεις και τον εμπορικό κόσμο να φυλλορροεί, την οικονομία μας  στα τάρταρα, τους ανθρώπους απομονωμένους από κοινωνικές επαφές και σχέσεις, τους εφήβους μας εγκλωβισμένους χωρίς συναναστροφές, γυμναστήρια, αθλητικές δραστηριότητες και διεξόδους χαλάρωσης και επικοινωνίας, τους γονείς και τους μικρούς μαθητές πίσω από μια οθόνη και χωρίς την επαφή με το συμμαθητή και το δάσκαλο, έχουμε φτάσει σε οριακά σημεία και καταστάσεις που δικαιολογούν ακραίες αντιδράσεις και συναισθηματική φόρτιση.

Ειδικά όμως εμείς, σε ένα νησί που δούλεψε κάπως το καλοκαίρι και που έχουμε την «πολυτέλεια» να απολαμβάνουμε τη φύση, τον ήλιο και τη θάλασσα, θα μπορούσαμε να ασχοληθούμε με την  προετοιμασία για την καινούργια τουριστική περίοδο, που είναι προ των πυλών, να βρούμε, κατά το δυνατόν, διεξόδους και δημιουργικές απασχολήσεις και να αναπτύξουμε συναισθήματα, ανθρωπιάς, ευαισθησίας και συμπόνιας προς τον συνάνθρωπο.  

Φυσικά σε μια τόσο δύσκολη εποχή, δεν λείπουν και εκείνοι/ες, ευτυχώς λίγοι και γραφικοί πλέον, που αρέσκονται να κρίνουν, να συγκρίνουν, να διακρίνουν, να επικρίνουν, να κατακρίνουν, να έχουν άποψη για όλα και να είναι ειδικοί και επαΐοντες. Είναι αυτοί που αν τους ρωτήσεις,  ξέρουν μόνο τι δε θέλουν και όχι τι θέλουν. Αυτό συμβαίνει, γιατί  κάποιοι/ες θέλουν το παραμύθι να έχει και δράκο, πρέπει να χυθεί αίμα, να υπάρχει κάποιος που φταίει και αυτόν να τον λιθοβολήσουμε. 

Σε προσωπικό επίπεδο έχω μάθει τους λίθους να τους χρησιμοποιώ για καλό, άλλωστε η τέχνη της ξερολιθιάς είναι ευρέως διαδεδομένη στο νησί μας, δε θα ανεχθώ όμως στοιχεία κοινωνικής απομόνωσης και αποκλεισμού. Αυτά συνάδουν σε άλλες κοινωνίες και όχι στη δική μας και θα πρέπει με κριτική διάθεση να σταθούμε μακριά τους. Να σταματάμε εμείς τις φήμες και όχι να τις διαδίδουμε γιατί πραγματικά μόνο ζημιά προκαλούμε και μάλιστα σε συνανθρώπους μας που δεν φταίνε σε τίποτα και απαιτούν από μας σεβασμό και στήριξη.

 Έχω ακόμα στο μυαλό μου τα λόγια της μάνας μου που με την υπομονή και την πείρα της διδαχής χιλιάδων παιδιών μου έλεγε: «παιδί μου είναι τέχνη το να ξέρεις πότε να μιλάς και πότε να σιωπάς». Και είχε τόσο δίκιο!!!! 

Σημαντικό είναι να θυμηθούμε  και τον Επιτάφιο του Περικλή, όπου στο 40ο κεφάλαιο  που εκφωνήθηκε το χειμώνα του 431 π.Χ στο τέλος του πρώτου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου, με σκοπό να τιμήσει τους πρώτους πεσόντες και να εμψυχώσει το ηθικό των Αθηναίων, είπε την περίφημη φράση, η οποία βέβαια σήμερα χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως για να καλύψει πολλές πτυχές της ζωής του Νεοέλληνα: «φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ’ ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας». Αυτό ας το κρατήσει και ας το αξιολογήσει ο καθένας μας!!!!!