Πρόσφατες ειδήσεις

Μητροπολίτης Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ.Παντελεήμων: Δεχθήκαμε πόλεμο αλλά καταφέραμε να προχωρήσουμε



Για όλα μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ.Παντελεήμων σε μια συγκλονιστική συνέντευξη στον δημοσιογράφο Πάνο Γκόρη και στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE. Έθιξε το ζήτημα του κορονοιού, τις επιπτώσεις στις ανθρώπινες σχέσεις, το τεράστιο έργο που προσφέρει η Ορθόδοξη Εκκλησια στο Κονγκό, τις σημαντικές διακρίσεις, αλλά και τον πολεμο που δέχθηκε.

Σεβασμιώτατε πως βιώσατε την Πανδημία του Κορονοιού στην Επαρχία σας;
Η Πανδημία έχει φτάσει και στην Αφρική. Αντιλαμβάνεστε ότι οι συνθήκες δεν διευκολύνουν στο να μπορεί ο ιός να εξακριβωθεί , να περιοριστεί, οι άνθρωποιοι πρέπει να βγουν κάθε μέρα έξω , δεν έχουν ρεύμα, δεν έχουν ψυγείο. Δεν υπήρχαν ποτέ υποδομές για να υπάρξουν τώρα. Ήδη το Κονγκό πλήττεται από τον Κορονοιό, είναι ο Στρατός που έχει αναλάβει τη διαχείριση της καταστάσεως, οι Ναοί και τα Τζαμιά έχουν κλείσει έως και τις 30 Μαίου και είμαστε εν αναμονή του νέου προεδρικού διατάγματος προς ενημέρωσιν του πότε θα ανοίξουν.
Ελπίζω ο Θεός να βοηθήσει μαζί με τις υψηλές θερμοκρασίες έτσι ώστε το φαινόμενο να περιοριστεί. Οι άνθρωποι βρίσκονται εις το έλεος των ασθενειών, τις οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν.
Αναφορικά με το Ιεραποστολικό έργο τις σημαντικές διακρίσεις και τη δικαίωση από τις δικαστικές περιπέτειες υπογράμμισε:
Η Ορθοδοξία εισήλθε στο Κονγκό το 1984 από ένα περιοδικό που πήρε στα χέρια του ένας Κονγκολεζος αξιωματικός. Αυτός ο άνθρωπος αναζήτησε την Ορθοδοξία, παραιτήθηκε από το Στρατό, έγινε ο πρώτος Ιεραπόστολος, αφού μαθήτευσε κοντά στον Μακαρισό Μητροπολίτη Άκκρας Ειρηναίο τον μετέπειτα Πηλουσίου ο οποίος σκοτώθηκε στο Σινούκ μαζί με τον Πατριάρχη Πέτρο.
Η Ιεραποστολή χρωστάει πολλά σε αυτόν τον Επίσκοπο.
Από εκέι ξεκινά η Ορθοδοξία στο Κονγκό, και το 2019 που ο Πατριάρχης μας εγκαινίασε τον Καθεδρικό Ναό συμπληρώθηκαν τα 35 χρόνια από τις βαπτίσεις των πρώτων 65 Ορθοδόξων η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων βρέθηκε στα εγκαίνια και ένας εξ αυτών μου είπε Σεβασμιώτατε νιώθω αυτήν την Εκκλησία σαν μωρό που βιώνω των ανάπτυξή της και πως από μια καλύβα καταφέραμε και φθάσαμε στη σημερινή σύνθεση.
Είμαι ο πρώτος Επίσκοπος που εστάλη σε αυτήν την Επαρχία, μπήκαν πολλά πράγματα σε μια σειρά και σήμερα η Εκκλησίας μας είναι μια ζώσα Εκκλησία, σεβαστή μέσα στην κοινωνία του Κονγκό, η οποία δεν έμεινε στα στενά ιεραποστολικά πλαίσια αλλά φρόντισε να επεκτείνει τις δομές της στο ορφανοτροφείο, σχολεία, ραδιοφωνικό σταθμό.
Το ορφανοτροφείο μας σήμερα είναι το καλύτερο κοινωνικό ίδρυμα της χώρας, τα σχολεία μας (άνοιξε το Γυμνάσιο θα ανοίξει και το λύκειο) συγκαταλεγονται στα καλύτερα σχολεία της χώρας και λειτουργούν στα πρότυπα της Καθολικής Εκκλησίας.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός συγκαταλέγεται στους 10 μεγαλύτερους σε ακροαματικότητα. Δεν έχουμε μόνο θεολογικές εκπομπές. Έχουμε θέματα που άπτονται της καθημερινότητας (χριστιανική ηθική, ο ρόλος της γυναίκας στην κοινωνία, η οικογένεια), κοινωνικά θέματα.
Η Εκκλησία μας στήριξε δομές του Κράτους με διανομή φαρμάκων σε νοσοκομεία, φοιτητές, κέντρα γερόντων, διορίσαμε τον πρώτο Ορθόδοξο κληρικό ο οποίος είναι εντατελμένος για τις φυλακές.
Παρά έναν μεγάλο πόλεμο που και εγώ προσωπικά και η τοπική Εκκλησία δέχθηκε, με τη βοήθεια του Θεού καταφέραμε να προχωρήσουμε.
Το Κράτος αναγνώρισε την προσπάθεια αυτή και έτσι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε πέντε μη Κονγκολέζους που προσέφεραν στη χώρα. Δεν είναι το πρόσωπό μου, είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Το Κράτος έδωσε τη δική του απάντηση σε όσους θέλησαν να συκοφαντήσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία και τον Ποιμενάρχη της ώστε στις 31 Ιανουαρίου να αποδοθεί η ύψιστη τιμητική διάκριση της Δημοκρατίας του Κονγκό, του Ιππότη των Εθνικών Ταγμάτων προς την Εκκλησία του Κονγκό και τον ομιλούντα.
Είναι σημαντικό να έχουμε Εκκλησίες που να αρθρώνουν λόγο στις τοπικές κοινωνίες. Δεν πρέπει να είμαστε πια μια μικρή εκκλησιαστική αποστολή που πάει να κηρύξει. Η Εκκλησία μας αναπτύσσεται και πρέπει να έχει λόγο ειδικά στις χώρες αυτές οι οποίες αποζητούν την Ορθοδοξία.
Αναφορικά με τις δικαστικές υποθέσεις.
Κάποια στιγμή η τοπική Εκκλησία του Κονγκό και ο Ποιμενάρχης της βρεθήκαμε σε μια δίνη επιθέσεων από άγνωστα πρόσωπα, άνθρωποι οι οποιοι είχαν υπηρετήσει στην Ιεραποστολή οι οποιοι θεώρησαν καλό να αναπτύξουν μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για την Εκκλησία. Ήθελαν να αποφασίζουν ποιος θα διοριστει σε ποια θέση.
Ασφαλώς αυτή η άποψη δεν είναι Ορθόδοξη. Είναι τα γνωστά ποιμαντικά προβλήματα που βλέπουμε και στις πράξεις του Αποστόλου Παύλου.
Δεν μπορούμε να λέμε ότι ΄΄ο πιστός που βάπτισα εγω μου ανήκει΄΄.
Μετά από μια περίοδο μακράς σιωπής και βλέποντας ότι οι ενέργειες αυτες θα οδηγούσαν σε σχίσμα την Εκκλησία έπρεπε να αντιδράσω, και μετα από εναν επταετή αγώνα με πολλές παρενέργειες στο εσωτερικό της Εκκλησίας φτάσαμε στη δικαίωση από τη δικαιοσύνη που κυρίως αφορά τον ΜΗ σκανδαλισμό των Πιστών και όλων όσων πλησιάζουν για να προσφέρουν.
Θεωρείτε πως η Πίστη δοκιμάστηκε από τον Κορονοιό; Απογυμνώθηκε η Επιστήμη; Τι θα κάνει η Εκκλησία;
Πιστεύω πως η Πίστη δεν δοκιμάζεται όταν είναι ζωντανή. Τι θα έπρεπε να πουν οι Χριστιανοί που 70 χρόνια έζησαν τον κομμουνισμό, έζησαν διώξεις;
Νομίζω πως τραγικοποιήθηκαν τα πράγματα, έκλεισαν τα πάντα όχι μόνο οι Ναοί. Δεν μπορεί κανείς να ομιλεί για στοχευμένη επίθεση στην Ορθοδοξία.
Οι περιορισμοί δεν αφορούν την πίστη, δεν είναι θέμα Πίστεως και δεν θέτει κανείς υπό συζήτηση τη Θεία Κοινωνία. Στην αρχή της πανδημίας όλο αυτό νόμιζα ότι οι άνθρωποι το το βίωναν αγαπητικά. Αγαπώ τον συνάνθρωπό μου και από αγάπη δεν θέλω να του μεταδώσω και από αγάπη θυσιάζω το δώρο της Θείας Λειτουργίας για να τον προφυλάξω από το συνωστισμό.
Βλέπουμε πόσους Ορθοδόξους κληρικούς νεκρούς έχουμε επειδή συνέχισαν να ασκούν τα ποιμαντικά τους καθήκοντα μέσα σε κόσμος, όχι τα λειτουργικά τους μέσα στο Ναό.
Την Πίστη μας κανείς δεν μπορεί να την αφαιρέσει.
Αν η κατάσταση κρατούσε μεγάλο χρονικό διάστημα η Εκκλησία γνωρίζει και βρίσκει ποιμαντικές λύσεις.
Όμως στη συνέχεια με συγκλόνισε η απόσταση μεταξύ των ανθρώπων. Το ΄΄δεν σε πλησιάζω γιατί σε βλέπω ως εστία θανάτου, εστία ασθένειας΄΄.
Αυτό με τρόμαξε. Δεν είδα συμπόνοια . Είδα ανθρώπους να διαπληκτίζονται.
Ένας ιός μας έδειξε ξεκάθαρα τα όριά μας . Τεχνολογικά, οικονομικά, κοινωνικά. Μας έδειξε τις αδυναμίες μας.
Μου θύμισε τη φράση ΄΄Ο Βασιλιάς είναι γυμνός΄΄.
Στη Γαλλία υπήρξε δραματική αύξηση κατά 30% της ενδοοικογενειακής βίας κατά την πρώτη εβδομάδα της καραντίνας. Ένας ιός μας έδειξε ότι δεν δεθήκαμε ποτέ με το σπίτι , ότι δεν δεθήκαμε με τον σύντροφό μας. Μας έδειξε την υποκρισία εις την οποία ζούμε.
Χρειάζεται επανεκκίνηση. Ας νιώσουμε τώρα τον πόνο των αφρικανών μανάδων για τα παιδιά τους που πέθαιναν από Έμπολα.
Ας καταλάβουν όλοι την Οικουμενικότητα του πόνου και την Οικουμενικότητα της αγάπης.
Να καλλιεργήσουμε τον ανθρωπισμό μας.
Πως αντιλαμβάνεσθε το ζήτημα του Προσφυγικού ζητήματος.
Το Προσφυγικό είναι επίσης η αποκάλυψη της υποκρισίας μας, άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλειψουν τις εστίες τους για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
Δυστυχώς δημιουργούμε τις προϋποθέσεις στο να φύγουν οι άνθρωποι από τις εστίες τους και έπειτα διαμαρτυρόμαστε.
Όσο πιο υπανάπτυκτη είναι μια κοινωνία τόσο ποιο δύσκολη είναι η μεταστροφή της στην αφομοίωση άλλων εννοιών. Ζούμε μια ιστορική σύγκρουση πολιτισμών που μετακινούνται.
Πρέπει μέσω της ζυμώσεως να προκύψει η κοινωνική συμβίωση.
Είναι θέμα της Πολιτείας αλλά και ατομικά του καθενός σχετικά με το πως θα σταθεί απέναντι στον συνάνθρωπό του.

Αν αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να φύγουν ας φύγουν αλλά όχι πικραμένοι απο τους τρόπους μας. Μην πουν ποτέ ότι ένας Ελληνας με προσεβαλε. Αυτό δεν συνάδει ούτε με την Ελληνική Ψυχή ούτε με την Χριστιανική ηθική.